Zespół Szkolno-Przedszkolny im. Jana Pawła II w Rudzicy

Przedstawienie opowiada o dziewczynce imieniem Emma jej mamie, która cierpi na depresję. W domu musi być cisza, mama nie chce się bawić, ma „gorszy dzień” — a włosy mamy stają się metaforą jej myśli: splątane, wirujące, czasem warczące i niepokojące.

Spektakl wskazuje, że dziecko, które widzi taką sytuację w domu, ma prawo prosić o pomoc, mówić o tym, co się dzieje — i że ważne jest, by razem z dorosłymi szukać zrozumienia. Spektakl przypomina, że depresja dotyka nie tylko osoby dorosłe, ale również wpływa na całe rodziny — dzieci mogą czuć się zagubione, zaniepokojone, nie wiedzą co robić. Dlatego ważne jest, aby mówić o takich sytuacjach — rozmowa daje ulgę, uczy rozpoznawać uczucia, pokazywać, że nie jesteśmy sami i że można poprosić o pomoc. Dzięki temu dzieci uczą się, że emocje mają znaczenie, że ich głos jest ważny i że wsparcie to nie wstyd, lecz odpowiedzialność i troska o siebie i innych.

Po zakończeniu przedstawienia uczniowie wzięli udział w dwóch warsztatach edukacyjnych:

• Pierwszy, „Edukacja do spektaklu”, prowadzony przez Monikę Jabłonowską – pozwolił dzieciom omówić, co zobaczyły, rozmawiać o emocjach wywołanych sztuką i wyjaśnić sobie kwestie, które mogły być mniej dla nich zrozumiałe.

• Drugi – „Magiczne Miejsca Teatru”, prowadzony przez aktorki Banialuki: Martę Popławską i Martynę Gajak Grzeszczyk pozwolił dzieciom poznać teatralny świat „od kuchni”: co dzieje się przed pokazem, kto tworzy dekoracje, pacynki, jak wyglądają pracownie stolarska, rzeźbiarska, plastyczna, krawiecka, kim był Jerzy Zitzman i gdzie w teatrze jest foyer oraz czym różni się jamajka od marionetki.

Z ogromnym zainteresowaniem uczniowie zwiedzili kulisy teatru – oglądali pracownie, dowiedzieli się, jak powstają pacynki, mapety i marionetki, oraz zrozumieli, ile pracy, talentu i wyobraźni potrzeba, by każda z tych lalek mogła ożyć na scenie.

Ta wycieczka była nie tylko ciekawym wydarzeniem kulturalnym, ale także ważną lekcją — połączeniem języka polskiego, plastyki i edukacji teatralnej. Uczniowie przekonali się, że teatr to nie tylko występy, ale także ogromna praca, kreatywność i głęboka treść.